یادداشت های معمولی

به علت همکاری بلاگفا با نهادهای حکومتی و امنیتی تا اطلاع ثانوی استفاده از آن را تحریم می کنم.

http://news.blogfa.com/Post-150.aspx

۱- این کاملا تصادفیه که من دارم راجع به زمان فکر می کنم و هیچ ارتباطی به مطالبی که در بعضی وبلاگ ها خوندم نداره! :-)

۲- تنها زمان می تونه نتایج تصمیماتی رو که می گیریم مشخص کنه و گاهی هم نمی تونه! (این مطلب رو من باب تصمیمات سیاسی گفتم اما در بقیه حوزه ها هم صادقه)

۳- من فکر نمی کنم اگه تو زمان به عقب برگردم کاری کنم به جز همون کارهایی که انجام دادم! این یحتمل نشون می ده که من عبرت نمی گیرم!

۴- هرچی بزرگتر (؟!!) میشم خواسته هام بیشتر رنگ می بازن! هفت- هشت سال پیش هیچ وقت فکرشو هم نمی کردم چیزهایی که اونقدر برام مهم بودند تا این حد کم رنگ بشن و حتی فراموش. 

من هنوز نتونستم تحلیل راضی کننده ای از وضعیت رفتار حکومت در جایی پیدا کنم.

از طرفی برنامه ای با نام "رو به فردا" سعی می کنه -هر چند اندک- فرصتی به معترضان میانه روتر داده باشه و در گزارشی قاضی جنایتکار -که باز هم قبول دارم به تنهایی عامل همه جنایتها نیست- در مجلس متهم می شه. از طرفی مادران عزادار به زندان می افتند و استاد دانشگاه حامی موسوی در بمب گذاری کشته می شه و مردم به چک شدن ایمیل و اس ام اس تهدید میشن و ...

همه با تردید نگاه میکنن و از سیاست چماق و هویج حرف می زنن! خوشبین تر ها از کوتاه آمدن حکومت -به ویژه به خاطر نزدیکی به ۲۲ بهمن- نوید می دن و بد بین ها از حقه های کثیف دروغ و ریا.

سکوت آگاهان -یا رهبران- نباید بیشتر از این طولانی شود. 

قبلا مطلبی نوشته بودم در باب بازگشایی مدارس که اشاره کرده بودم زکریای رازی متریالیست بوده اما در کتب درسی ترجیح داده می شه از اون به عنوان دانشمنداسلامی نام برده بشه. مستندی که چندان بی طرفانه هم نیست کتاب "منصور حلاج" نوشته "میرفطروس"هست که به جنبش های اجتماعی اون دوران می پردازه و در این بین به متریالیست بودن رازی هم اشاره می کنه! شاید برای شما اهمیتی نداشته باشه که کسی که چند قرن پیش زندگی می کرده چه تفکری داشته اما برای خود من جالبه که همیشه آدم هایی بودند که خرافات رو به سادگی قبول نمی کردند و ترجیح می دادند از خودشون اندیشه ای داشته باشند و اگر نقش این افراد در مقابله با خرافه رو هم در نظر بگیریم می شه گفت باید قدردانشون هم باشیم.

این مطلب رو با جمله ای از رازی به پایان می برم:

"اگر خدا خالق جهان است چرا پیش از خلق جهان جهان را خلق نکرد؟"

این روزها با درد و رنج و زندان و ترور عجین شده. روزها را می شمارم برای حضوری دیگر.

و چه بی شرمانه در انکار ما به سر می برند. 

باز یکی رخت بربست! آیا عبرتیست برای بازماندگان؟

این یادداشتی است بر درگذشت آیت ا... منتظری. من او را نمی شناختم. تنها یک چیز راجع به او شنیده بودم: او کسی بود که در برابر اعدام های سال 67 سکوت نکرد.

In a country well governed, poverty is something to be ashamed of. In a country badly governed, wealth is something to be ashamed of

Confucius